Nerde kendini bilmez çocuklar? Bir sabah öylece çekip gittiler... Çınladı alkışlar kör sokaklarda, yankısı kime kaldı? Deniz koydum adını... Kederi bende kaldı... Uzak köyler kurdum birbirine Denizine aldandım... Acının surlarında ateşler...
Cançiçeği Erişilmez bir uçurumun kıyısında, senden başka kimsenin farkında olmadığı bembeyaz bir çiçektim ben. Sen ise, dört mevsim özlemini çektiğim yağmur. Üstüme yağışını severdim, yapraklarımdan...